ចូរចេញបំភ្លឺលោកិយ៍ដ៏ងងឹត ( ខ ១៧៣ )

||:Bm លោកិយ៍ង|Bmងឹត យុវជន|F#mអើយ ដោយអំពើ|Bm:|បាប (ស្ទួន) ចូរ||:Dយើងអើយ ចូរយើងអើយប្រ|Emញាប់ យុវជន|Bmអើយ ចេញទៅបំ|A:|ភ្លឺ (ស្ទួន) ||:Bm លោកិយ៍ង|Bmងឹត យុវជន|F#mអើយ អាប់ឥត|Bm:|ពន្លឺ (ស្ទួន) យើង||:Dចេញអើយ យើងចេញអើយបំ|Emភ្លឺ             យុវជន|Bmអើយ              ឲ្យគេឃើញ|A:|អស់           ស្ទួន ||:Bm យកព្រះប|Bmន្ទូល យុវជន|F#mអើយ ពីក្ដីស|Bm:|ង្គ្រោះ (ស្ទួន) បំ||:Dភ្លឺអើយ បំភ្លឺអើយដល់|Emមនុស្ស យុវជន|Bmអើយ ថាទ្រង់លោះ|A:|បាប (ស្ទួន) ||:Bm ផ្សាយដំណឹង|Bmល្អ យុវជន|F#mអើយ ពីសន្ដិ|Bm:|ភាព (ស្ទួន) ផ្សាយ||:Dជាអើយ ផ្សាយជាអើយដ|Emរាប យុវជន|Bmអើយ ដល់មនុស្សគ្រប់់|A:|សាសន៍(ស្ទួន) ||:Bm ព្រះគង់ជា|Bmមួយ យុវជន|F#mអើយ ត្រូវខំរូត|Bm:|រះ (ស្ទួន) ដ||:Dណ្ដើមអើយ ដណ្ដើមអើយយក|Emឈ្នះ             យុវជន|Bmអើយ  នាំមនុស្សថ្វាយ|A:|ទ្រង់           ស្ទួន

លំនាំបទសកវាទ៍កែភី (យីកេ)
ទំនុកៈ ម៉ម បាណាបាស, ១៩៨៤