ឱពួកព្រះគ្រីស្ទចូរប្រញាប់ (ត ១៨៦)

|Bbឳពួកព្រះ|Bbគ្រីស្ទ ចូ|Bbរឲ្យប្រញាប់បំ|Fពេញកាារងារ|Ebឲ្យអស់មនុស្ស|Bbលោកបាន |Fស្គាល់ព្រះត័ួព្រះ|Bbអង្គ |Bbថាព្រះដែល|Bbទ្រង់ ប|Dង្កើតគ្រប់ជាតិយើង|Dរាល់គ្នា |Ebមិនសព្វព្រះ|Bbទ័យឲ្យ|Bbអ្នកណាមួយបាត់|Fបង់ |Fចូរផ្សាយដំ|Bbណឹងល្អ |Bbពីព្រះយេ|Bbស៊ូវ |Bbទ្រង់ប្រោសឲ្យ|Ebមនុស្ស បាន|Fរួចហើយមានចិត្តអំ|Bbណរ។ |Bbមើលនៅមាន|Bbមនុស្សទាំង|Bbពាន់ទាំងមុឺនដេក|Fនៅឡើយ |Ebជាប់ក្នុងប|Bbណ្តាញយ៉ាង |Fក្រាស់នៃអំពើ|Bbបាប |Bbឥតមានអ្ន|Bbណាប្រាប់ពី|Dព្រះដែលសុ|Dគតហើយ |Ebមិនសប្វព្រះ|Fទ័យ អោយ|Bbអ្នកណាមួយបាត់|Fបង់ |Bbឯអ្នក|Bbគ្នាត្រូវ|Bbខំខ្នះខ្នែងជួយ|Fសង្រ្គោះអ|Ebស់ពួកអ្នក|Bbដែលទ្រង់ |Fបានសុគតជួស|Bbគេ |Bbចូរប្រុងប្រ|Bbយ័ត្នកុំ|Dធ្វេសប្រហែសនឹង|Dការនោះ |Ebក្រែងទ្រង់មិន|Fឲ្យអ្នកណា|Bbបានរង្វាន់នោះ|Fទេ |Bbចូរថ្វាយកូន|Bbអ្នក ឲ្យ|Bbផ្សាយដំណឹងដ៍ឧ|Fត្តម |Ebហើយថ្វាយប្រាក់|Bbមាសសំ |Fរាប់បញ្ជឿនដំ|Bbណើរ |Bbរួចច្រូចព្រ|Bbលឹងចេញ|Dដោយអធិស្ធាន|Dយ៉ាងខំ |Ebអ្នកបង់ប៉ុ|Fន្មាននោះ |Bbទ្រង់ទុកជាប|Fញ្ជើ