ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់យាងទៅច្បាំង (ត ២៨)

ព្រះ|Bbរាជបុត្រា..ទ្រង់|Bbយាងទៅច្បាំងដើ|Bbម្បី..បានមកុដឧ|Fត្តម.. ទង់|Bbជ័យទ្រង់បក់ចំ|Ebរើន..កម្លាំងពួក|Fអ្នកដែលភ័យបា|Bbរម្ភ.. តើ|Gmមានអ្នកណាខ្លះ|Gmព្រមតាម Cmទ្រង់ទាំង|Fឈ្នះអស់ទាំងការ|Fល្បង បាន|Bbទាំងយកឈើឆ្កាង|Cmទុកជាទង់តើ|Bbអ្នកណាFតាមព្រះ|Bbអង្គ។ ពួក|Bbអ្នកដែលស្លាប់ព្រោះ|Bbជឿព្រះអង្គចិត្ត|Bbគេមិនដែលបាន|Fព្រួយ ព្រោះ|Bbឃើញព្រះអង្គស|Ebង្គ្រោះមកស្រង់ហើយ|Fគេពឹងទ្រង់នឹង|Bbជួយ គេ|Gmមានចិត្តអត់ទោស|Gmដូចព្រះ Cmអង្គកាល|Fមនុស្សធ្វើទុក្ខដល់|Fស្លាប់ ក៏|Bbអធិស្ឋាន..អោយ|Cmពួកនោះផងតើ|Bbអ្នកណា Fយកដំ|Bbរាប់..។ ពួក|Bbអ្នកដែលព្រះវិ|Bbញ្ញាណសណ្ឋិតជា|Bbពួកដែលទ្រង់រើស|Fតាំង គេ|Bbមានសង្ឃឹម..មាំ|Ebមួនក្នុងចិត្តចំ|Fរើន..អោយមានក|Bbម្លាំង.. ពួក|Gmអ្នកនោះមិនខ្លាច|Gmស្លាប់សោះ Cmឡើយក៏|Fឥតខ្លាចមនុស្សណា|Fទេ គេ|Bbបានស្លាប់ព្រោះ|Cmជឿទ្រង់ហើយតើ|Bbអ្នកណា Fត្រាប់តាម|Bbគេ។ ពួក|Bbអ្នកទាំងនោះមាន|Bbចិត្តអរណាស់នៅ|Bbជុំវិញព្រះអង្គ|Fហើយ មាន|Bbមនុស្សទាំងប្រុសស្រី|Ebក្មេងហើយចាស់ដែល|Fមិនត្រូវទុក្ខទៀត|Bbឡើយ គេ|Gmបានឡើងទៅដល់|Gmស្ថានព្រះ Cmអង្គដោយ|Fរងទុក្ខត្រូវវេទ|Fនា.. ឱ|Bbសូមព្រះអង្គជួយ|Cmយើងខ្ញ្ញុផងអោយ|Bbត្រាប់តាម Fគេគ្រប់|Bbគ្នា។

R. Heber, 1827